Eric Sellmeijer is een geboren en getogen Zaankanter. Als kind had hij al een ongebreidelde fantasie, die hij regelmatig opschreef. Eric ging werken in de installatietechniek en in de fietstechniek. In zijn vrije tijd bleef hij echter schrijven. Dat resulteerde in een aantal verhalen die hij in eigen beheer uitgaf. Na een aantal jaren alleen columns voor zijn eigen fietsblog en over de lokale politiek te hebben geschreven, stortte Eric zich in 2025 weer op het schrijven van een verhaal. Met Elise & Sophie als resultaat.
62 Jaar, een map vol diploma’s. Van luchtvracht expediteur tot elektrotechniek en fietsttechnicus. Dat zal allemaal wel. Die map ligt op zolder achter het schot. Als je me vraagt om mijn leven in het kort te omschrijven zeg ik: kind van twee, broer van drie, echtgenoot van één, vader van twee, grootvader van twee. Dat is waar ik het meest trots op ben.
Toen bekend werd dat het pensioenstelsel in Nederland wordt aangepast, ging ik nadenken. Het duurt nog een aantal jaren, maar het zit er aan te komen; mijn pensioen. En wat ga ik doen als ik niet meer hoef te werken? Vrijwilligerswerk? Goed plan. Voor een of twee dagen. Ik wil wel achter de geraniums zitten, maar dan moet ik wel wat te doen hebben.
In het verleden heb ik veel geschreven. Columns, een fietsblog en verhalen die ik onder eigen beheer heb uitgebracht. Verhalen over het leven op het Amerikaanse continent van voor Columbus. Een naslagwerk over de Dakota (Sioux). En een thriller Zeven Eksters. Op een dag kreeg ik van een Amerikaanse uitgeverij bericht dat zij mijn boek De vos en de bizon wilden vertalen naar het engels, om het in de VS, Canada en de UK uit te brengen. Het leek te gaan gebeuren! Contract getekend en al. En toen ging die uitgeverij failliet. Ik bleef servicemonteur en werd fietsenmaker.
Terug naar het heden. Om te oefenen voor mijn ‘oude dag’ ben ik dus weer gaan schrijven. Ik zal u het hele proces besparen. Dat is een heel verhaal op zich. Het resultaat van deze ‘oefening’ werd Elise & Sophie. Een thriller met alles erop en eraan; Spanning, mysterie, liefde en passie.
Hoe zouden mensen in mijn omgeving op dat verhaal reageren? Ik heb mijn fantasie namelijk nogal laten gaan. En dat was geweldig om te doen. Ik wilde het manuscript daarom niet laten liggen. Op Google zocht ik naar een uitgeverij die bij mij zou kunnen passen. Bovenaan mijn lijstje kwam Boekscout te staan.
Ik trok mijn stoutste schoenen aan en stuurde mijn manuscript op. Nogmaals, het was een oefening voor later. En van elke negatieve reactie zou ik weer leren. De verrassing was dan ook groot toen Boekscout behoorlijk lovend reageerde. Op wat punten en komma’s na hoefde ik niets aan te passen of te herschrijven. Toch waren er ook genoeg opmerkingen waar ik voor een volgend boek wat aan heb.
